Iranska revolucionarna garda preuzima komandu, očekuju se još žešći napadi, zna se šta sada slijedi 

Iranska Revolucionarna garda dodatno je učvrstila svoju ulogu u donošenju ključnih ratnih odluka, i to uprkos gubicima pojedinih visokorangiranih komandanata. Prema navodima agencije Reuters, ova moćna vojno-bezbjednosna struktura još ranije je pripremila mehanizme za slučaj eliminacije svojih lidera, prenoseći ovlaštenja na oficire nižih činova. Time je osigurano da i u vanrednim okolnostima postoji kontinuitet komandovanja, uključujući i mandat za odobravanje napada na susjedne države.

Unutar Irana, snažna bezbjednosna arhitektura i centralna uloga Garde znatno smanjuju mogućnost izbijanja masovnih protesta. Ova organizacija, formalno poznata kao Islamska revolucionarna garda, već decenijama predstavlja ključni stub političkog i bezbjednosnog sistema zemlje.

Dodatnu dimenziju cijeloj situaciji daje pitanje izbora novog vrhovnog vođe nakon smrti ajatolaha Ali Khamenei. Analitičari ocjenjuju da bi taj proces mogao dodatno ojačati utjecaj Garde. Kao jedan od mogućih nasljednika spominje se njegov sin Mojtaba Khamenei, koji navodno ima bliske veze s Gardom i podršku radikalnijih frakcija unutar njenih redova.

Prema dostupnim informacijama, svi ključni strateški potezi od početka sukoba donose se uz direktno učešće Garde, uključujući i nove komandne odluke pod vodstvom Ahmad Vahidi. Zamjenik ministra odbrane i pripadnik Garde, Reza Talaeinik, pojasnio je da svaka jedinica ima unaprijed određenog nasljednika, čak do tri ranga niže, kako bi se spriječio vakuum u komandnoj strukturi.

Decentralizacija komandovanja dio je doktrine Garde još od američke invazije na Irak 2003. godine. Tadašnji kolaps iračkih snaga poslužio je kao lekcija, pa je razvijen model prema kojem svaka iranska provincija može samostalno organizirati odbranu i očuvati autoritet režima u kriznim situacijama.

Takva struktura omogućava Gardi da istovremeno djeluje kao glavna vojna sila protiv vanjskih prijetnji i kao ključni mehanizam unutrašnje kontrole. Iako unutar nje postoje određena rivalstva i frakcijske razlike, izvori navode da je organizacija danas jedinstvenija nego ikada kada je zemlja suočena s vanjskim pritiscima.

Osnovana nakon Islamske revolucije 1979. godine, Revolucionarna garda s vremenom je izrasla u svojevrsnu državu unutar države. Pored vojne i obavještajne moći, izgradila je i snažan ekonomski utjecaj. Nadzire iranski nuklearni program, upravlja dijelovima energetskog sektora putem građevinskog konglomerata Hatam al-Anbia, te predstavlja ključni kanal podrške šiitskim proksi-grupama širom Bliskog istoka.

Njena dobrovoljačka paravojna formacija Basidž ima značajnu ulogu u suzbijanju unutrašnjih nemira i održavanju stabilnosti režima. Ipak, analitičari upozoravaju da bi nastavak ciljanih napada na komandni kadar, bez obzira na stepen decentralizacije, mogao dugoročno testirati sposobnost Garde da održi stratešku koherentnost i efikasnu kontrolu nad svim segmentima sistema.